Categorie: Zacht

Op weg naar de supermarkt werd ik door knorpiepende biggetjes als een magneet de kinderboerderij binnengetrokken. Ik ben dol op die rondracende roze knorretjes. Mijn ex vond varkens maar vieze beesten, ook daarin kon ze me niet volgen. Bij het varkenshok blijf ik kijken tot de zeug eindelijk op haar zij gaat liggen en alle acht, nee, negen biggetjes bokkend aan haar tepels laat zuigen.
Voor het eerst valt me op dat een zogende zeug bolronde borstjes heeft.

Hoofdschuddend, in mezelf lachend om wat ik denk, draai ik me om en ga lekker in de zon staan. De lege flessentas zet ik naast me neer en ik leun tegen de opengeslagen staldeur. Kleuters staan te dansen bij de konijntjes die doen wat ze altijd doen: knabbelen, huppelen en rammelen. Iets dichterbij me zit een clubje moeders op een rijtje stoelen in de zon. Ze kijken even mijn kant uit en praten daarna besmuikt lachend verder. De dames hebben hun ietwat gekreukelde rokken zo hoog opgetrokken als ze durven en van hun blouses staan de bovenste knoopjes open. Ik zet mijn bril recht. Het zijn erg aantrekkelijke moeders. Ik hou wel van ontblote dijen, de korte rokjes die opwindend hun billen omspannen en borsten die naar de zon snakken.
Een mokkakleurige moeder met kort, donker haar kijkt geamuseerd mijn kant op. Ze strijkt de tulpen op haar blouse strak. Ik lach terug. Vandaag is het pas echt lente, de eerste zonnige dag boven de 20 graden. De zon voelt zo goed, ik doe mijn ogen dicht en strek mijn hals omhoog, mijn gezicht naar de warmte. Het gemekker, geknor en gekwetter, het gebrabbel van kleuters en de ditjes en datjes van de moeders sussen me bijna in slaap.

Er klettert iets. Door mijn oogharen zie ik een vlammend rode hanekam uit het schuurtje komen. Een skinny vrijwilligster komt met een zinken emmer aanzeulen.
Ik ga rechtop staan en steek een hand uit:
‘Wat een heerlijk weer hè, zal ik even helpen?’

Ze kijkt me vernietigend aan. Met scheve walspassen strompelt ze voor me langs de stal in.

‘Ach, ze zal het wel druk hebben’. Ik leun weer tegen de deur en koester me in de zon…

Even later komt Roodkopje met een weerspannige pony naar buiten, met moeite sleept ze het dier naar het grasveldje.

‘Kom je mee naar de paardjes kijken, Noëlle?’ hoor ik de moeder met de tulpenblouse tegen haar dochter zeggen.
Noëlle schudt hard haar hoofd ‘Konijntjes! Met papa kijk ik altijd naar de paardjes.
Éven vertrekt de mond van haar moeder, dan laat ze zich verder onderuit zakken, knoopt het vierde knoopje van haar blouse open en zucht. Ik gluur naar de indrukwekkende gleuf tussen haar bolronde borsten. Ze schraapt haar keel, ik kijk op. Knipoogt ze? Ik knijp mijn ogen toe, ze knipoogt echt. Roodkopje loopt vlak voor me langs, snuift en verdwijnt in de stal. Tulpenblouse en ik lachen naar elkaar, ze veegt een lok achter haar oor en sluit de ogen. Ik draai mijn gezicht ook weer naar de zon.

Plotseling klinkt er een dreunende klap uit de stal, ik schrik op, hoor hout versplinteren.

Zo snel als ik kan, struikelend over mijn flessentas, ga ik de stal in. Even zie ik niets, hoor alleen het snuiven van een beest. Dan zie ik eerst de gevallen emmer liggen en daarachter de contouren van een pony. Hij is half uit zijn box, zwaait heen en weer met zijn hoofd en gaat met de achterhand van links naar rechts. Bij elke beweging naar rechts wordt een geknapte plank tegen de muur gedrukt. Klem achter die plank staat Roodkopje die met grote ogen mijn kant opkijkt. Behoedzaam loop ik naar de pony terwijl ik zacht en sussend woordjes zeg. Als ik bij het hoofd kom, aai ik zijn hals en later zijn neus. Nog een keer zwaait hij woest met zijn hoofd, raakt me vol tegen mijn slaap, maar ik blijf doorpraten. Hij briest, snuift en blijft dan rustig staan. Ik pak de halster en leid hem de box in. Even stokt hij als de plank kletterend op de betonnen vloer valt, maar gaat dan gelukkig weer mee. Twee toegesnelde moeders houden Roodkopje vast en helpen haar naar buiten. Zo te zien is ze alleen maar erg geschrokken. Ik zet de pony vast aan een paal, geef twee klappen op de flank en ga de box uit.

Ik zie dubbel, voel me zweterig en hou me overeind aan een balk. Voorzichtig laat ik me op een strobaal zakken en leun achterover tegen de balk. Een silhouet komt dichterbij. De tulpen op haar blouse zijn wazig.

‘Er zit bloed op je wang,’ zegt ze met lage stem, ‘gaat het?’

‘Ach, beetje duizelig’

Vaag zie ik een wit doekje dichterbij komen. Ik voel haar warme hand onder mijn kin en vlak daarop een aangename koelte op mijn wang. Ze dept mijn slaap. Haar handen, de warmte en de koelte, winden me op. Ik voel mijn erectie groeien en sluit mijn ogen.

Als ik ze open kijk ik recht in haar decolleté. Ze streelt mijn wang en zegt zacht in mijn oor:
‘Ik heb je wel zien kijken, je mag wel meer zien.’
Met een hand knoopt ze haar blouse verder open. Prachtige, ronde borsten glippen bijna uit haar BH. Twee ronde, bijna zwarte cirkels zijn zichtbaar onder het witte kant.

Haar vingertoppen strelen over de cup van haar linkerborst, ik zie de tepel het kant omhoog duwen. Dan gaan haar vingers onder het kant. Ze draait haar hand zodat de stof naar beneden glijdt en ze haar naakte borst aan mij presenteert. Als ik met mijn hand ernaar reik, pakt ze mijn kin en dwingt mijn blik naar haar ogen.

‘Ah ah, alleen maar kijken.’ Ze zet een voet naast me op de strobaal.

Haar rok is nu hoog opgeplooid, tussen haar dijen straalt het wit van haar slipje. Mijn erectie wordt nu echt hard, maar omdat mijn pik gedraaid in mijn spijkerbroek ligt, zit hij pijnlijk klem.

Ze buigt nog meer voorover. Vlak voor mijn ogen zweeft haar borst, ze duwt mijn kin verder omhoog. Haar tepel tikt tegen mijn wang, steeds iets dichter naar mijn mond. Als haar tepel mijn lippen beroert, moet ik ze wel openen. Het puntje van mijn tong raakt haar tepel; ik geef twee, drie likjes. Ze kreunt en duwt haar borst in mijn gezicht. Ik klem mijn lippen eromheen en zuig de tepel, haar tiet, zover ik kan in mij. Met knijpende lippen en draaiende tong proef ik haar heerlijke smaken. Ze kreunt ingehouden.

Dan voel ik haar klauwende vingers langs mijn borst en buik naar beneden gaan, de knopen van mijn gulp klikt ze geroutineerd los. Hardhandig wrijft ze over de bobbel in mijn boxer, grommend klemt ze haar hand eromheen. Ik moet kreunen van pijn en genot. Met twee handen rukt ze mijn jeans een stukje naar beneden en bevrijdt mijn ingeklemde pik door een pijp van mijn boxer opzij te trekken. Mijn paal staat recht omhoog.
Met een ploppend geluid komt haar borst los uit mijn mond als ze zich opstrekt.

De nagel van haar wijsvinger glijdt een paar keer langs mijn paal, van mijn scrotum naar het topje van mijn pik, en weer terug.

Als ze weer bij het topje is maakt ze een ‘O’ van haar duim en wijsvinger en stroopt mijn voorhuid naar beneden. Op de rand van mijn helm beweegt ze de ‘O’ snel, plagend op en neer. 

Met mijn ogen volg ik haar andere hand die van haar borst langs haar zij, over haar dij naar haar knie glijdt. Mijn ogen willen zich sluiten van genot, maar ik dwing mezelf te blijven kijken als haar hand weer terug glijdt langs de binnenkant van haar dij.
Het kruis van haar slipje kleurt al donker als haar vingers eronder glippen. Ze schuift de stof opzij, haar vochtige, gezwollen lippen glanzen me tegemoet. In hetzelfde tempo als ze mijn voorhuid heen en weer schuift, laat ze twee vingers tussen haar lippen glijden.

Ik ben bijna zover dat ik kom, mijn buikspieren verkrampen, mijn helm wordt glanzend hard. Ze laat me los.

‘Nog even wachten.’ fluistert ze ‘Kom, pak mijn borsten maar.”

Puffend van geilheid ontbloot ik ook haar andere borst en grijp ze allebei, mijn vingers in haar zachte vlees, haar tepels tussen duim en wijsvinger.

Zuchtend zegt ze ‘Ooooh ja’, zet haar andere been naast mijn knieën, pakt mijn harde paal stevig vast en zet de top tussen haar lippen. Ik tril van verlangen. Langzaam laat ze zich er overheen glijden. Dan gaat ze me berijden, Ze gaat langzaam omhoog en snel naar beneden, maar al gauw  gaat ze steeds harder. Als ik alweer bijna kom, laat ze mij nèt niet uit haar kutje glippen. Traag gaat ze achtjes draaien met haar heupen, mijn hoogtepunt komt even traag. Ik verstijf en sidder van genot als ik in haar explodeer. Met glanzende ogen kijkt ze me aan en laat zich weer tot mijn ballen over mij heen zakken. Nog een paar keer gaat ze heftig op en neer. Het is te erg, ik ben nu zo gevoelig. Met een ingehouden gil laat ze zich helemaal slap over mij heen zakken. Schokkend hangt ze tegen me aan. Ik voel haar sappen om mijn pik stromen en langs mijn ballen druipen. Mijn handen zijn nog steeds om haar borsten als ik kreunend mijn ogen dicht doe. 

‘Niet doen!’ zegt ze.
Ik voel een harde tik tegen mijn wang en laat geschrokken mijn handen zakken.
Vlak daarop voel ik een streling over diezelfde wang.
‘Sorry…’

Als ik mijn ogen open zie ik haar bezorgde gezicht, de tulpenblouse is, behalve de bovenste knoopjes, gewoon dicht en haar rok zit keurig gladgestreken tot op haar knieën
‘Je was even weg, het leek of je kreunde’.
”Echt?’ zeg ik ‘Ik kreunde alleen maar omdat er iets klem zit.’en wenk met mijn hoofd naar mijn kruis.
Ze volgt mijn blik en lacht met getuite lippen.
‘Doe er maar wat aan, ik kijk wel even de andere kant op.’
Ze kijkt weg naar de geopende staldeuren, ik grijp onder mijn broekband en leg mijn pijnlijke pik recht. Wat een opluchting. Verbaasd bedenk ik dat ik mijn jeans gewoon aan heb.

Ik ga rechtop zitten en kijk om me heen.
‘Waar is die emmer gebleven? En waar is de pony?’
Ze kijkt me aan: ‘Heb je niet gemerkt dat de pony naar buiten is gebracht?
‘Nee, maar wij waren toch…’ Ik voel dat ik een rood hoofd krijg.
‘Wat waren we toch? vraagt ze met een frons. Ik haal mijn schouders op.
‘Zeg, woon je alleen?’ gaat ze verder.
‘Ja, hoezo?’
‘Kom jij voor de zekerheid maar met me mee, ik woon hier vlakbij. Dan kan ik een oogje in het zeil houden, misschien heb je een hersenschudding. Van Noëlle zullen we weinig last hebben die is aan haar middagdutje toe. En ik vind een beetje aanspraak wel zo gezellig. OK?’
Ik knik.
‘Ik ben Cynthia, wie ben jij?
‘Eh, Olaf, aangenaam Cynthia.’ Ik geef haar een hand.

Als ze me overeind helpt strijkt ze – per ongeluk? – over de afgetekende erectie in mijn jeans. Mijn adem stokt, het is zo gevoelig. Ze lacht, knipoogt en geeft me een arm. Buiten de stal gekomen pak ik mijn omgevallen flessentas. Zij roept Noëlle, die haar andere hand pakt.
‘Deze meneer, Olaf, komt gezellig met ons mee, vind je dat goed?
Noëlle denkt even na en knikt dan nadrukkelijk een keer.
Met zijn drieën lopen we naar de uitgang van de kinderboerderij.
Als we langs de biggetjes komen bedenk ik dat deze middag nog veel boeiender kan worden dan hij al was.

 

Nog een verhaal? Llik dan HIER